Manarakatha

  ମୁଁ ଶୋଇପଡ଼ିଥିଲି, ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ କୋଳରେ ଧରିଥିଲା। ତାଙ୍କର କୋମଳ ହାତର ସ୍ପର୍ଶ ମୋ କ୍ଳାନ୍ତ ମନ ଏବଂ ଶରୀରକୁ ଶାନ୍ତ କରୁଥିଲା। ତାଙ୍କ ଆଙ୍ଗୁଠିର ଗତିବିଧି ଧୀରେ ଧୀରେ ମୋ କପାଳ ଉପରେ ଗତି କରୁଥିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ଅଚେତନ ଭାବରେ ନିଦ୍ରାର କୋଳରେ ଫସି ଯାଇଥିଲି। ଏହା ମୋତେ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ସୁରକ୍ଷାର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଅନୁଭବ ଦେଇଥିଲା। ମୁଁ ଅନୁଭବ କଲି ଯେ ମୁଁ କୌଣସି ଅଦୃଶ୍ଯ ଶକ୍ତିର କୋଳରେ ଅଛି। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଆଖି ଖୋଲିଲି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି। ସେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସି ମୋ କାନ୍ଧରେ ହାତ ମାରିଲା। ତାଙ୍କ ଚେହେରାରେ ଚିନ୍ତା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦୃଶ୍ଯମାନ ହେଉଥିଲା। ସେ ମୋ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ସାମାନ୍ୟ ହସ ସହିତ ପଚାରିଲେ, "ଆପଣ ବିଶ୍ରାମ ପାଉଛନ୍ତି କି?""ତାଙ୍କ ସ୍ୱରରେ ଏତେ କୋମଳତା ଏବଂ ପ୍ରେମ ଥିଲା ଯେ ମୁଁ ଭାବବିହ୍ୱଳ ହୋଇଯାଇଥିଲି। ମୁଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇଲି, ଏବଂ ମୋ ଆଖିରେ ଲୁହ ଆସିଗଲା। ସେ ତୁରନ୍ତ ମୋର ଦୁର୍ବଳତା ଅନୁଭବ କଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ତୁମେ ଖାଇବ କି?"ମୁଁ ଭୋକିଲା ଥିଲି, ଏବଂ କହିଲି," ହଁ।"ସେ ତୁରନ୍ତ ଉଠିଲେ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ରୁଟି, ସବ୍ଜି, ଡାଲି, ଚଟଣୀ ଏବଂ ସାଲାଡ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ସବୁବେଳେ ପରି, ସେ କେବଳ ରୋଷେଇ କରିନଥିଲେ, ବରଂ ନିଜ ହାତରେ ମୋତେ ଖୁଆଇବା ମଧ୍ଯ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ମୁଁ ଅଧା ଶୋଇଥିଲି, ଏବଂ ସେ ନିଜ ହାତରେ ମୋତେ କୌର ଖୁଆଇ ଦେଉଥିଲେ। ମ...